Wij gebruiken cookies om het webverkeer te analyseren. Er worden geen persoonsgegevens verzameld en uw bezoek wordt geanonimiseerd om uw privacy te waarborgen.

  • Openingstijden : maandag t/m vrijdag van 8:30 uur tot 17:00 uur
Zeuren

Zeuren

De titel verraadt niet veel goeds. Gaat hij zelf weer zeuren over gebeurtenissen in de politiek of elders in de wereld, vraagt u zich af. Terechte vraag, ik betrap mij er regelmatig op dat ik over veel zaken aan het zeuren ben. Maar ook dat ik anderen moet aanspreken op hun gezeur. Heeft het te maken met mijn leeftijd? Ga je meer zeuren als je ouder wordt? AI helpt mij met de beantwoording van de vraag. Niet persé, aldus ChatGPT. Het is meer dat je weet wat je wilt, waardoor je directer wordt. Ook een aspect is dat je het echt beter weet en geen geduld meer hebt bij onzinpraatjes. Ouderen houden van routines en worden sneller moe van drukte of chaos. Ik begin ze al beter te begrijpen, die leeftijdsgenoten. Voordat je nu denkt dat je ouderen dan maar moet mijden geeft ChatGPT ook een keerzijde. Ouderen zijn vaak meer relaxt. Er is geen bewijsdrang meer, ze trekken zich minder aan van wat anderen vinden en kunnen lachen om kleine problemen.

Ouder? Misschien. Afgeschreven? Zeker niet.
Goed, mijn beeld is nu wat genuanceerd. Mijn omgeving zal mij van tijd tot tijd een zeur vinden, net als ik gezeur van anderen als irritant ervaar. Omdat ik nog heel actief aan het werk ben, heb ik de luxe mij tussen jonge mensen te mogen bewegen. Dat is fijn voor mij, maar het moet ook fijn zijn voor hen. We hebben een aantal 60-plussers in onze organisatie. Wat mij betreft mogen ze doorgaan tot ze erbij neervallen. Het is werkelijk een genot om met deze vakmensen te werken. Ze hebben autoriteit in hun professie, jonge mensen kunnen veel van hen leren, maar ze zijn ook in staat om heel goed te relativeren. Ik hoor regelmatig haarscherpe analyses van probleemsituaties die gebouwen vol ambtenaren niet opgelost krijgen. Maar ik realiseer me nu ook dat we maar eens moeten onderzoeken wat onze jongeren nu eigenlijk van ons vinden.
Heeft het zin om te zeuren over de oorlog in Oekraïne, over de benzineprijs of over het weer? Gemiddeld genomen kunnen we hier weinig aan veranderen. Verandering komt er al zeker niet door gezeur. Indirect kan gezeur wel leiden tot electorale gevolgen, dus op die manier zou je er invloed aan kunnen verbinden. Heeft het dan meer zin om te zeuren over de bediening in het restaurant of over de temperatuur van de wijn? Het zou goed zijn om dan in gedachten eens terug te gaan naar de laatste keer dat u zelf thuis gasten ontving en hoe u uw eigen prestatie daarin waardeert. Als ik wel eens online reviews lees, dan valt me de mond open. De taal die gebezigd wordt hebben ze niet op de basisschool geleerd, maar ze beschikken wel over een geweldig arsenaal aan krachttermen. In hun beleving was de bediening extreem onvriendelijk of de prijs exorbitant hoog. Het idee komt bij me naar boven dat deze mensen ongelukkig zijn. Ik ben in ontzettend veel restaurants geweest in mijn leven en heb geen actieve herinnering aan een slechte ervaring.

Als we zo gelukkig zijn, waarom kijkt iedereen dan zo zuur?
In het World Happiness Report staat Nederland meestal in de top 10 als het gaat om geluksbeleving. Dat kan ik niet rijmen met mijn straatbeeld. Ik zie mensen met ernstige gezichten over straat lopen, bijna nooit een vrolijk lachend gezicht. In auto’s zitten vaak mensen tegen hun maximale stressniveau aan en dat tonen ze in hun gedrag. Boos kijken, op de ander schelden, hand- en vingergebaren. Ik fluit graag en dat levert me veel positieve reacties op. Mensen vinden je aardiger als je zingend of fluitend over straat gaat. Maar er zitten hier ook weer zeurpieten tussen die last van je hebben. Vermoeiend.
Voor mij blijft het heel moeilijk om te aanvaarden dat een kleine groep heel hard werkt en dat een grote groep over hun prestatie zeurt. Het zou goed zijn als we elkaar daarop eens gaan aanspreken. Ik kreeg een mega factuur voor de grote beurt van mijn auto en had alle reden om ongelukkig te zijn. Totdat ik dacht hoeveel mensen er met mij en de auto bezig waren geweest, hoeveel opleiding die mensen hebben gehad om deze prestatie aan mij te leveren, hoe schaars deze mensen zijn en hoe dankbaar ik dus moet zijn dat ze hun kennis, ervaring en talent aan mij willen besteden.
Pas een beetje op met zeuren de komende tijd.

Categorieën : Column Rob Tripost
Rob Kusters
Rob Kusters
Auteur

Rob is senior consultant en specialist in fiscaliteit, strategie en bedrijfseconomie

0 Reacties

Geef een reactie

Uw e-mail adres wordt niet publiekelijk gemaakt.