Champagne!

Het viel goed dit jaar, de meivakantie. Eigenlijk gek dat die op 1 mei eindigt. Alle scholen hebben deze week vakantie, sommige plakken er nog een week voor. Zoals de school van Thijs. Even een gelegenheid om niet in de megadrukte, die we straks in de zomer weer tegemoet gaan, te ontspannen. Het was erg druk aan het begin van dit jaar, dus een pauze was heel welkom. Het komt natuurlijk altijd ook slecht uit op kantoor. Maar als ik kijk hoeveel fitter ik ben teruggekeerd dan is het eigenlijk bittere noodzaak om geregelde breaks in te bouwen.

Klassiekers met Kleikers

We hadden vlak voor de vakantie nog een spannend optreden met de band in het Toon Hermanstheater in Sittard. Daar mochten we voor de vierde keer Klassiekers met Kleikers muzikaal opluisteren. Spelen voor een zaal met 500 toeschouwers blijft een uitdaging. Maar het was een prachtige avond. Leuk om Jacco Verhaeren te leren kennen. Hij was de coach van Pieter van den Hoogenband tijdens zijn Olympische zwemsuccessen. Nu is hij Head of Coaches bij het Visma Lease A Bike wielerteam. De zondag na het optreden ging ik met Thijs naar de Vaalserberg om het peloton van de Amstel Gold Race op te wachten. Komen we toevallig Jacco weer tegen, die net bidons had aangereikt aan de renners. Een andere gast van Klassiekers met Kleikers was Michel Wuyts, de ook in Nederland bekende Vlaamse wielercommentator. Hij bracht een ode aan Jean Nelissen, heel emotioneel.

Met die lading gingen we op weg naar Frankrijk. We hadden op het laatste moment nog een hotel geboekt in Epernay, de hoofdstad van de Champagne. In ons achterhoofd zat nog een dagtrip Parijs, dus toch ook maar tickets online gekocht voor het Louvre. Wat een mooie streek is die Champagnestreek. Je hoeft niet persé liefhebber van Champagne te zijn om hier te genieten, ofschoon wij uiteraard wel een aantal huizen hebben bezocht. De ervaringen waren wisselend. Moët & Chandon voelde warm aan, ondanks de lage temperatuur in de kelders. Veuve Clicquot is duidelijk niet voor ons, maar mikt vooral op de Amerikanen. Pommery viel tegen, maar daartegenover werden we weer verrast door de aangename smaak van Gobillard. Die ontdekten we tijdens een verrassende lunch in Hautvillers. Een schattig dorpje gelegen op een heuvel, waar het graf van Dom Perignon in de abdijkerk te zien is. De winkel van Gobillard bleek ook in Hautvillers te liggen, dus maar een doosje ingeladen, vooral om thuis te delen met anderen.

Cultuurverschil aan het ontbijtbuffet

Fransen spreken steeds meer Engels, waardoor we met elkaar kunnen praten. Mijn Frans is redelijk, maar ik kan er geen vlotte conversatie uitpersen. Door die verbeterde communicatie leren we veel meer van hen. Het contrast tussen stad en platteland is nog veel groter dan bij ons. Alles was goed verzorgd, fijne rustige mensen, lekker eten. Totdat de Hollanders binnenkomen. Wat zijn wij toch luidruchtig en wat zijn wij ongemanierd. Wij vinden dat zelf een teken van vrijheid, maar ik zie weinig Fransen die daar sympathiek op reageren. Ik heb er zelf ook last van, soms schaamte. Als ik een gezin met drie kinderen het ontbijtbuffet zie leegroven om de rest van de dag ook door te komen, moet ik mij ontzettend inhouden om er niets van te zeggen. En dat is eigenlijk fout. Ik moet wel iets zeggen. Want deze mensen staan zelf vooraan te schreeuwen als iets hun niet bevalt.

Ik kwam ze in het Louvre weer tegen. Eerst drie kwartier met ze in de rij staan, terwijl ik toch al tickets had gekocht. Dan nog eens in de rij voor het toilet. Goed geregeld, Louvre! Dan de hype rond de Mona Lisa. Ze moeten het met linten afzetten, ons op grote afstand houden en drie bewakers er omheen. En maar duwen. Parijs was echt druk, vooral twintigers en dertigers. Hoeven die niet te werken, studeren, werken aan hun toekomst? Nee, die zijn aan het genieten, hun bucketlist aan het afwerken. Gauw terug naar de rust van de Champagne. Waar je in Reims een kathedraal vindt die een kopie is van de Notre-Dame, maar geen hype is. Waar toch alle Franse koningen zijn gekroond, dus wat is de historische waarde ten opzichte van de Notre-Dame van Parijs? Begrijp me niet verkeerd. De stad heeft veel te bieden, maar aan de rust van het platteland kan een mens best wennen.