Huwelijkse voorwaarden: duidelijkheid vraagt onderhoud

Huwelijkse voorwaarden worden vaak gekozen om zekerheid te creëren. Het idee is helder: wat van mij is, blijft van mij. Toch blijkt bij een scheiding regelmatig dat de juridische uitwerking anders is dan gedacht.

Dat komt meestal door drie onderdelen in de voorwaarden: het periodiek verrekenbeding, het finaal verrekenbeding en de manier waarop inkomen is gedefinieerd.

Het periodiek verrekenbeding
Bij een periodiek verrekenbeding spreken partners af dat zij jaarlijks het overgebleven inkomen met elkaar delen. Wat onder inkomen valt, staat omschreven in de akte. Dat kan alleen salaris zijn, maar ook winst uit onderneming of dividend.

In de praktijk wordt deze jaarlijkse verrekening zelden uitgevoerd. Het wordt vooruitgeschoven of simpelweg vergeten. Bij een scheiding kan dat grote gevolgen hebben. Als er nooit structureel is verrekend, kan het opgebouwde vermogen alsnog als gezamenlijk worden aangemerkt, ook wanneer het op naam van één partner staat.

Het finaal verrekenbeding
Een finaal verrekenbeding bepaalt dat bij het einde van het huwelijk het vermogen alsnog geheel of gedeeltelijk wordt verdeeld. Dat kan alleen bij overlijden gelden, maar ook bij scheiding van toepassing zijn.

Veel mensen denken dat hun privévermogen volledig beschermd blijft. Toch kan een ruim geformuleerd finaal beding ertoe leiden dat vermogen dat jarenlang als privé werd gezien, alsnog moet worden gedeeld.

Het inkomensbegrip
De definitie van inkomen is vaak doorslaggevend. Valt alleen loon hieronder of ook winst, bonussen en dividenduitkeringen? Zeker bij ondernemers en DGA’s kan dit verschil substantieel zijn.

Een breed inkomensbegrip betekent dat meer vermogen gevormd door inkomen onder een verrekenverplichting valt. Dat wordt niet altijd vooraf goed overzien.

Bewust kiezen is periodiek toetsen
Huwelijkse voorwaarden zijn geen eenmalige keuze. Ze verdienen onderhoud. Zeker wanneer vermogens groeien, ondernemingen worden opgebouwd of inkomensverhoudingen veranderen.

Wie weet wat er is afgesproken en dat periodiek toetst, voorkomt verrassingen. Duidelijkheid ontstaat niet alleen bij het tekenen, maar vooral door inzicht in de gevolgen.